مقدمه
گل
رابطه گياهان با ادبيات تنها به آثاري که درباره آنها نوشته شده، محدود نميشود. ادبيات در خلق تعابير، مفاهيم و تصاوير نو و زيباي خود بسيار از آنان بهره برده است . ادبيات فارسي نيز به بهره گيري از چنين مضمون سازيهايي ويژه است و ادباي آن، واژه گل يا نام هر يک از گلها و گياهان را دستمايه ساختن تشبيهها و کنايههاي زيباي بسياري قرار دادهاند.
واژه گل در متون ادب فارسي، گاه معناي رنگ سرخ يا رنگ رخسار به خود ميگيرد:
بلبل نطقش به ناز، غنچه لب کرد باز
گشته ز مُل عارضش همچو گل کامکار (خاقاني)











